Okul reddi, özellikle çocukların okula başlama dönemlerinde ortaya çıkan ciddi bir durumdur. Aile ve okul desteğiyle çözüme ulaştırılabilen bu durum birçok çocukta görülmektedir. Ancak kabul edelim ki bu duruma bazen çocuklarını her şeyden korumak isteyen ebeveynler sebep olabiliyor.

Ebeveynlerin hangi davranışları çocukta okul reddinin ortaya çıkmasına neden olur?

  • Ebeveynlerin aşırı korumacı davranışları çocukta okul reddi durumunun ortaya çıkmasının birinci nedeni desek yalan olmaz herhalde. Çocuk ailesinin bu tutumu nedeniyle kendini yetersiz hissediyor ve okulda da yetersiz olacağı düşüncesine kapılıyor. Bu da çocukta okul reddine neden oluyor.
  • Yeni bir eve taşınmak, yeni bir kardeşin doğması da çocukta huzursuzluğa sebep oluyor ve bu gelişmelerin üzerine okula başlamak okul reddini getiriyor.
  • Eğer evde çocuklar için güvenli bir ortam yoksa, bu da çocuğun okulu reddetmesine neden olabilir. Çünkü evinde huzuru bulamayan, evinde gerilim olan çocuk yaklaşık 5 saat evinden uzakta durma düşüncesine katlanamıyor. Evinde yeni bir gerilim oluşabileceği ve yeni bir huzursuzluğun çıkabileceği düşüncesi çocuğu okul sıralarında da rahat bırakmıyor.
  • Ailelerin çocuklara çok fazla beklenti yüklemesi de okul reddine sebep oluyor. Çocuklarını ‘yarış atı’ gibi görmeye müsait ebeveynler, çocuklarını daha erken yaşta akademik başarısı nedeniyle diğer annelerin yanında övmek için kullanan ebeveynler ve dahası… Bu gibi şeyler de çocukta yetersizlik duygusuna sebep oluyor ve bunun sonucunda çocuk okula gitmeyi kesinlikle reddediyor.

Bunlar çocukta okul reddine sebep olan ve aileden kaynaklanan en temel şeyler. Ancak çocuğunuzda bu durumun ortaya çıkmasına sebep olan başka bir şey de olabilir. Bu nedenle size tavsiyem okul reddinin altında yatan sebebi kesin bir şekilde öğrenmeniz ve duruma göre öğretmenle, okul çalışanlarıyla işbirliği kurmanız. Eğer gerekli olduğunu düşünürseniz bir uzmandan da yardım alabilirsiniz.

2 YORUMLAR

  1. Ortaokul dönemimden beri her sınava annemle hazırlanırdım. Annem çok titiz disiplinli bir kadındı. Beni hiç boş bırakmazdı. Ben eve gelince yemeğini yedikten bir saat sonra ödevleri başına oturan ve bitirmeden uyumayan hatta hafta sonuna başlamayan bir kız çocuğuydum. Pek çok sınava bunalarak da olsa annem sayesinde iyi hazırlanmış ve hep takdir ve onur belgesi alarak geçmişimdir. Şimdi oğlum 8 yaşında ve annemin zamanında yaptığını ben oğluma yapıyorum. İyi mi yapıyorum orası muamma. Sanırım üzerine titrenen çocuk disiplin ve başarı sahibi olur düşüncesine adapte edildim. Ama tabi ki içimde bir yerlerde hep ben uğraşmasam da o kendisi sorumluluk sahibi olsa diye gizli bir sesle tekrar ediyorum ama işte can çıksa da huy çıkmıyor.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here